Δευτέρα 18 Οκτωβρίου 2010

Μοσχάρι γιουβέτσι

Καλημέρα και καλή εβδομάδα σε όλους...
Ο καιρός πάλι βροχερός, πολύ φθινοπωρινός, ότι πρέπει για ζεστό, μαμαδίστικο φαγητό!

Τι θα λέγατε για ένα γιουβετσάκι???

Ένα από τα Κυριακάτικα φαγητά, της παραδοσιακής, ελληνικής οικογένειας...
Πειράζει εμείς να το φτιάξουμε τη Δευτέρα???

Για πάμε...


Υλικά:(για 5-6 άτομα)
1 1/2 κιλό μοσχάρι σε μερίδες (σπάλα ή ότι σας αρέσει)

1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο

1 ποτήρι ντοματοχυμό ή πελτέ διαλυμένο

ελαιόλαδο

αλάτι, πιπέρι

κόκκινη γλυκειά πάπρικα

λίγο κανέλα

λίγο μπαχάρι

ελάχιστη ζάχαρη
νερό (όσο χρειαστεί)


1 πακέτο κριθαράκι (μέτριο ή χοντρό)


Εκτέλεση:

Σε μια κατσαρόλα βάζουμε το λάδι να ζεσταθεί και ρίχνουμε το κρέας και το κρεμμύδι να σωταριστούν. (εγώ προσωπικά δεν τα τσιγαρίζω πολύ, τα θέλω ελαφριά)

Αφού το κρέας ασπρίσει και ροδίσει ελαφρά και το κρεμμύδι καραμελώσει, ρίχνουμε τη ντομάτα, τα μπαχαρικά και νεράκι και το αφήνουμε να βράσει σκεπασμένο, μέχρι να μαλακώσει.

Όταν είναι έτοιμο, ρίχνουμε το αλάτι, προσθέτουμε νερό και τα τουμπάρουμε σε ένα βαθύ ταψί ή γάστρα.
Τα βάζουμε σε προθερμασμένο φούρνο (200 βαθμούς)μέχρι να αρχίζει να ξαναβράζει.

Μόλις πάρουν βράση, βγάζουμε το ταψί, ρίχνουμε το κριθαράκι, ανακατεύουμε καλά και ξαναβάζουμε στο φούρνο μέχρι να γίνει το κριθαράκι.
Φυσικά ανακατεύουμε κάθε τόσο μην κολλήσει και κοιτάζουμε μήπως χρειαστεί ακόμα νεράκι.

Το βγάζουμε απ' το φούρνο όταν είναι έτοιμο, έχοντας αφήσει λίγο ζουμάκι, όπως στη φωτογραφία... μετά το απορροφά.


Το σερβίρουμε ζεστό ή ακόμα καλύτερα χλιαρό...

Όποιος θέλει ρίχνει και τυράκι στο πιάτο του, εγώ το προτιμώ σκέτο.


Καλή εβδομάδα εύχομαι σε όλους, με υγεία!!!

Τετάρτη 6 Οκτωβρίου 2010

Κολοκυθοτυρόπιτα ξεσκέπαστη


Λόγω φόρτου εργασίας, έχω μέρες να γράψω στο blogάκι μου και μου φαίνεται πως το παραμέλησα κι αυτό κι εσάς μαζί... Μου λείψατε!!!

Ανέλαβα βλέπετε να βοηθήσω σε μια βάπτιση και ένα πάρτυ γενεθλίων που είναι γι' αυτό το Σάββατο και δεν έχω πολύ χρόνο.
Ετοιμάζω πινιάτες και είμαι ανάμεσα σε χαρτόνια, γκοφρέ και κόλλες...
Κάνω όμως ένα διαλειμματάκι να σας δώσω τη συνταγή από το σημερινό μας φαγάκι γιατί ήταν πάρα πολύ νόστιμο και γρήγορο και δεν μου ερχόταν καλά να μην το μοιραστώ μαζί σας...

Όπως όλοι ξέρουμε τα πιτσούνια (κολοκύθια) αυτή την εποχή είναι στα φόρτε τους. Μου έδωσε λοιπόν η μαμά μου ένα ωραίο στρογγυλό, πολύ πολύ τρυφερό και το έκανα πιτούλα με μπόλικο τυρί για να φάνε και τα παιδιά μου. Με άλλο τρόπο δεν τα πολυτρώνε τα κολοκύθια και είναι κρίμα να τα στερηθούν.
Το καθάρισα, το έτριψα, το έστιψα καλά να φύγουν τα περιττά ζουμιά και άρχισα το ανακάτεμα...


Υλικά:

1 μέτριο κολοκύθι πιτσούνι (τριμμένο και στιμμένο)

2 μεγάλα κρεμμύδια τριμμένα

2 σκελίδες σκόρδο τριμμένο

διάφορα τυριά τριμμένα
2 αυγά

δυόσμο ψιλοκομμένο

ελάχιστο αλάτι
πιπέρι

ρίγανη

λίγο λάδι

αλεύρι φαρινάπ (όσο χρειαστεί να δέσει ο χυλός)


λάδι

φρυγανιά για το πυρέξ


Εκτέλεση:

Βάζουμε λάδι στο πυρέξ και πασπαλίζουμε με μπόλικη τριμμένη φρυγανιά.

Σ' ένα μεγάλο μπωλ ανακατεύουμε όλα τα υλικά μαζί και τα ρίχνουμε στο πυρέξ που ετοιμάσαμε.

Ξαναρίχνουμε λίγο λαδάκι στην επιφάνεια και πασπαλίζουμε με λίγη ακόμα φρυγανιά.

Αν θέλουμε πασπαλίζουμε και λίγο έξτρα τυρί για πιο ωραία εμφάνιση.

Ψήνουμε στους 190 - 200 βαθμούς με αέρα για περίπου 20 λεπτά, μέχρι να πάρει ένα ωραίο ρόδινο χρώμα.

Αφήνουμε 5 - 10 λεπτά να σταθεί, κόβουμε και σερβίρουμε.

Ζεστή, χλιαρή ή ακόμα και κρύα είναι πεντανόστιμη πιτούλα.
Και χωρίς να χρειαστεί να ανοίξουμε φύλλα, είναι για τεμπέληδες (σαν και μένα χαχα) και πολυάσχολους.

Εδώ να πω, πως με αυτό το μείγμα μπορούμε να κάνουμε και κολοκυθοκεφτέδες αρκεί να ρίχνουμε κουταλιές σε μπόλικο καυτό λάδι και να τους τηγανίσουμε.
Εγώ παλιά έτσι τους το έφτιαχνα, απλά τώρα, όσο μπορούμε, προσπαθούμε να αποφεύγουμε τα τηγανιτά.

Δοκιμάστε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, είναι μια καλή ιδέα να φάνε και τα παιδιά τα κολοκύθια...


Καλό απόγευμα σε όλους!!!

Κυριακή 26 Σεπτεμβρίου 2010

Μελιτζανο-πιπερο-κρεατο-τυρόπιτα???????

Όπως και να την πεις, νοστιμότατη ήταν...
Και λέω ήταν γιατί τώρα πια δεν υπάρχει ούτε ψιχουλάκι, έγινε ανάρπαστη...

Καταρχήν, καλημέρα, καλό υπόλοιπο Κυριακής και η νέα εβδομάδα που έρχεται να είναι για όλους καλύτερη από τις προηγούμενες!!!

Ψάχνοντας λοιπόν στο ψυγείο, βρήκα λίγο κρεατάκι κοκκινιστό, 2-3 μελιτζάνες, πιπεριές, τυράκι κ.λ.π. Από μόνο του το καθένα δεν έφτιαχνε φαγητό για όλους, οπότε τι να κάνω??? Να πάω στο Super Market???
A, πα πα... ότι βαριέμαι περισσότερο... Τι άλλο μου μένει??? Αυτοσχεδιάζω!


Ανοίγω λοιπόν ένα φύλλο, υλικά δεν θα σας πω, πάντα με το μάτι τα βάζω, αλλά μη σκάτε... υπάρχει ο ειδικός...
Ρίξτε μια ματιά στη Μαρία μας, το γνωστό
Αστέρι (της πίτας να προσθέσω εγώ) θα βρείτε σίγουρα συνταγή για φύλλο.

(Αστεράκι, σου κάνω διαφήμηση, θέλω ποσοστά από τα κέρδη, χαχαχα)

Θα σας πω όμως τα υλικά που έβαλα στη γέμιση, (όσα θυμάμαι τουλάχιστον) γιατί έγινε Super!!

Υλικά:(για τη γέμιση)
Λίγο κρέας κοκκινιστό (περισσεύματα δηλαδή) ψιλοκομμένο
2-3 μελιτζάνες κομμένες σε κυβάκια
3-4 πιπεριές (ότι να' ναι) ψιλοκομμένες κι αυτές
2 κρεμμύδια ψιλοκομμένα
2-3 ντοματάκια pommodoro (δεν έχουν πολλά ζουμιά)
1 μεγάλο κομμάτι τυρί Edam (300-400 γραμ.)
αλάτι
πιπέρι
γλυκιά πάπρικα
σκόνη σκόρδο
ελαιόλαδο

Εκτέλεση:
Αφού έχουμε ζυμώσει τη ζύμη και ενώ ξεκουράζεται, φτιάχνουμε τη γέμιση.
Βάζουμε το λάδι στη φωτιά και σωτάρουμε με τη σειρά, τα κρεμμύδια να μαραθούν, προσθέτουμε τις μελιτζάνες, τις πιπεριές, τα ντοματάκια και τέλος το κρέας και τα μπαχαρικά.
Δεν θέλουν πολύ ψήσιμο...
Κατεβάζουμε την κατσαρόλα απ' τη φωτιά και προσθέτουμε το τυρί σε κυβάκια.
Ανακατεύουμε και αφήνουμε να κρυώσει όσο ανοίγουμε τα φύλλα.
Βάζουμε 2 φύλλα κάτω, (κάθε φύλλο το λαδώνουμε καλά) και προσθέτουμε τη γέμιση.
Σκεπάζουμε την πίτα με 2-3 φύλλα (εγώ έβαλα 3) πάντα λαδωμένα καλά, την κλείνουμε στις άκρες και κάνουμε τρύπες εδώ κι εκεί να φεύγει ο αέρας.
Καταβρέχουμε λίγο την επιφάνεια και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο για 20-30 λεπτά, ανάλογα πάντα το φούρνο. Το βλέπουμε άλλωστε με το μάτι.
Στον αέρα ψήνεται καλύτερα κατά τη γνώμη μου...
Την αφήνουμε να κρυώσει ελαφρά και σερβίρουμε.
Ζεστή ή κρύα είναι πεντανόστιμη, απλά κρύα δεν διαλύεται, κόβεται καλύτερα.
Φυσικά μπορούμε να βάλουμε ότι υλικά θέλουμε, ότι περισσεύματα έχουμε, μανιτάρια, κολοκυθάκια ή ακόμα και λίγη κρέμα γάλακτος... ανάλογα τα γούστα!

Καλό μεσημέρι, καλή όρεξη και καλό υπόλοιπο Κυριακής!!!

Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου 2010

Βραβεία, πολλά βραβεία, όμορφα βραβεία...

Πήρα κι εγώ βραβεία, ζήτωωωωωωωωωωωωωωωωω χαχαχα, σα μικρά παιδάκια κάνουμε!!!
Λοιπόν για να σοβαρευτούμε... λίγο...
Η φίλη μου η Μαρία, το αστέρι μας, "η βασίλισσα της πίτας" ντε, μου χάρισε αυτό το γλυκούλι βραβείο με την όμορφη πεταλουδίτσα και την ευχαριστώ πολύ, πολύ, πολύ που με σκέφτηκε...

Αλήθεια έμεινε κανείς που δεν το έχει πάρει??? Αν υπάρχει, ας κοπιάσει... με όλη μου την καρδιά!

Επίσης, η καινούρια φίλη μας η Ελπινίκη, μου χάρισε κι αυτή ένα βραβείο, αρωματικό αυτή τη φορά, την αγαπημένη μου λεβάντα...
Ελπινίκη μου σ' ευχαριστώ και σένα πάρα πολύ, μέσα απ' την καρδιά μου και σου εύχομαι καλορίζικο το καινούριο blogoσπιτάκι!!!

Όμως δεν τελειώσαμε εδώ! Ελπινίκη μου, θα πάρω κι εγώ το γαρυφαλάκι σου, γιατί είμαι κι εγώ μανούλα... θα μου επιτρέψεις εεε???



Φιλάκια πολλά σε όλους και καλό βράδυ!!!

Δευτέρα 20 Σεπτεμβρίου 2010

Μουσταλευριά

Καλή εβδομάδα σε όλους...

Για μένα σήμερα, μύρισε επιτέλους κανονικό φθινόπωρο... Όχι, όχι δεν έβρεξε καλέ, αλλά... βρήκα μούστο!!!

Οικογενειακώς τρελαινόμαστε για μουσταλευριά, μουστοκούλουρα και όλα τα σχετικά, αλλά δυστυχώς μας είναι αρκετα δύσκολο, έως ακατόρθωτο να βρούμε μούστο. Χθες λοιπόν, βρήκε ο μπαμπάς μου από έναν γνωστό του και μου έδωσε... φαντάζεστε τη χαρά μου??? Σαν μικρό παιδάκι έκανα... χιχι
Πρώτη μου δουλειά σήμερα, όπως καταλαβαίνετε, ήταν να φτιάξω την αγαπημένη όλων μας μουσταλευριά...

Αφού λοιπόν έβρασα αρκετά και ξάφρισα καλά καλά το μούστο, τον πέρασα από ψιλό ψιλό τούλι και τον μέτρησα σε κούπες.
Για κάθε κούπα χυμό λοιπόν, χρησιμοποιώ 2 κουταλιές αλεύρι.
Κάθε κούπα είναι και μια κανονική μερίδα...
Για την ακρίβεια δηλαδή χρησιμοποιήσα:

Υλικά: (για 5 μερίδες)
5 κούπες μούστο
10 κουταλιές αλεύρι

καρύδια, κανέλα και σουσάμι για το πασπάλισμα

Εκτέλεση:
Αφού λοιπόν έχουμε κάνει την παραπάνω προεργασία, βάζουμε τον μούστο στη φωτιά να πάρει βράση, εκτός από ένα φλυτζάνι περίπου.
Σε ένα άλλο τηγάνι ή κατσαρολάκι βάζουμε το αλεύρι και το καβουρντίζουμε ελαφρά να πάρει λίγο χρώμα, όχι πολύ και καεί...
Το κατεβάζουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε το μούστο που κρατήσαμε ανακατεύοντας γρήγορα γρήγορα μη σβολιάσει.
Αφού τον διαλύσουμε καλά, τον ρίχνουμε στον υπόλοιπο μούστο που βράζει ανακατεύοντας συνέχεια μέχρι να γίνει διάφανη η μουσταλευριά και σχεδόν να πήξει. (όχι τελείως, πήζει και μετά, ενώ κρυώνει)
Την μοιράζουμε σε μπωλάκια και πασπαλίζουμε με τριμμένα καρύδια, κανέλα και αν μας αρέσει και σουσάμι.
Την αφήνουμε να κρυώσει και... την απολαμβάνουμε!!!

Να πω εδώ πως μερικές φορές μπορεί να σβολιάσει. ( το έχω πάθει)
Μη φοβηθείτε καθόλου και προς Θεού, μην την πετάξετε.

Βάλτε την κανονικά στη φωτιά να βράζει και αντί να την ανακατεύετε με το σύρμα, χτυπάτε τη με την ηλεκτρική ράβδο (mini pimer) μέχρι να λιώσουν τα σβολάκια, εγγυημένο αποτέλεσμα...
Μετά συνεχίστε κανονικά με το σύρμα μέχρι να πήξει.

Καλό απόγευμα σε όλους λοιπόν και να έχουμε μια γλυκειά εβδομάδα!!!

Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2010

Εύκολα mini cakes με σταφύλια

Τέλος τα ψέματα λοιπόν...
Από αύριο όλοι, μικροί μεγάλοι, γυρίζουν στις θέσεις τους. Άλλοι στις δουλειές και άλλοι στα θρανία.
Εύχομαι καλή σχολική χρονιά λοιπόν σε όλους τους μαθητές, μικρούς και μεγάλους και να περάσουμε έναν δημιουργικό και ευχάριστο χειμώνα.

Για να ξεκινήσει λοιπόν γλυκά η χρονιά, έφτιαξα λίγα κεκάκια με ένα απ' τα πιο αγαπημένα φρούτα της εποχής... τα σταφύλια.

Βγήκαν τόσο νόστιμα, που πραγματικά δεν το περίμενα ούτε εγώ...

Τα έβαλα στις υποδοχές που είναι για ατομικές τάρτες γιατί ήθελα να μη γίνουν πολύ μεγάλα και να μη μοιάζουν με μάφινς.
Μοιάζουν δηλαδή στην εμφάνιση με τάρτες αλλά είναι αφράτα και ζουμερά σαν κέικ με φρούτα.
Πάμε για τη συνταγή λοιπόν, η οποία είναι τόσο εύκολη και νόστιμη, που πιστέψτε με, θα τη λατρέψετε...

Υλικά:
1 γιαούρτι total 2%
1 αυγό
1/2 φλυτζάνι λάδι (ότι σας αρέσει, εγώ προτιμώ ελαιόλαδο)
1/2 φλυτζάνι γάλα
3/4 του φλυτζανιού ζάχαρη
1 κουταλάκι υγρή βανίλια
2 γεμάτα κουταλάκια μαρμελάδα (εγώ έβαλα βερύκοκο)
2 φλυτζάνια αλεύρι που φουσκώνει μόνο του

διάφορα σταφύλια χωρίς κουκούτσια

Εκτέλεση:
Βάζουμε όλα τα υλικά σε ένα μπωλ, εκτός από τα σταφύλια και τα ανακατεύουμε καλά με ένα κουτάλι να γίνει ένα πηχτό μείγμα κέικ.

Το μοιράζουμε σε λαδωμένες και αλευρωμένες φόρμες (εγώ έβγαλα 9 στις φορμίτσες της τάρτας) και προσθέτουμε από πάνω τα σταφύλια, αφού πρώτα ζουπίξουμε ελαφρά την καθε ρόγα με τα χέρια μας να σπάσει.

Τα πατάμε ελαφρά, να μπουν οι μισές μέσα στη ζύμη και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180 βαθμούς, περίπου μισή ώρα, ανάλογα το φούρνο.
Αφήνουμε λίγο να σταθούν και τα βγάζουμε από τις φόρμες να κρυώσουν.
Αν θέλουμε, πριν σερβίρουμε, πασπαλίζουμε με λίγη άχνη ζάχαρη...
Καλό Κυριακάτικο απόγευμα και καλή σχολική χρονιά στα παιδάκια μας!!!

Ξαναπαίζουμε??????????


Ξαναπαίζουμε λοιπόν!!!
Ο Μάριος, η Ζέτα, η Μισιρλού και η Νίτσα με κάλεσαν να παίξω κι εγώ το δεύτερο μέρος του παιχνιδιού της αγάπης.
Αυτή τη φορά οι κανόνες λένε:
- Να αναφέρουμε ποιος μας κάλεσε
- Να γράψουμε 10 ασήμαντα πράγματα που αγαπάμε
- Και φυσικά να ξανακαλέσουμε άλλους 10 φίλους...

Λοιπόν:
* Αγαπώ τους πίνακες ζωγραφικής μου
* τα πινέλα μου
* τα χρώματά μου
* τις κατσαρόλες μου
* τη θάλασσα
* το ηλιοβασίλεμα
* τα γλυκά
* τη μυρωδιά της γης μετά τη βροχή
* τον καφέ
* και την σοκολάτα.

Όσο για τον τρίτο όρο του παιχνιδιού, είναι πολύ δύσκολος να εφαρμοστεί, γιατί όλοι σχεδόν έχουν παίξει από δυο φορές...
Γι' αυτό λοιπόν καλώ όλους όσους δεν έχουν ξαναπαίξει και θέλουν, να παίξουν...
Είσοδος ελεύθερη!!! χαχα

Καλό Κυριακάτικο απόγευμα!