Μουσταλευριά

Καλή εβδομάδα σε όλους...

Για μένα σήμερα, μύρισε επιτέλους κανονικό φθινόπωρο... Όχι, όχι δεν έβρεξε καλέ, αλλά... βρήκα μούστο!!!

Οικογενειακώς τρελαινόμαστε για μουσταλευριά, μουστοκούλουρα και όλα τα σχετικά, αλλά δυστυχώς μας είναι αρκετα δύσκολο, έως ακατόρθωτο να βρούμε μούστο. Χθες λοιπόν, βρήκε ο μπαμπάς μου από έναν γνωστό του και μου έδωσε... φαντάζεστε τη χαρά μου??? Σαν μικρό παιδάκι έκανα... χιχι
Πρώτη μου δουλειά σήμερα, όπως καταλαβαίνετε, ήταν να φτιάξω την αγαπημένη όλων μας μουσταλευριά...

Αφού λοιπόν έβρασα αρκετά και ξάφρισα καλά καλά το μούστο, τον πέρασα από ψιλό ψιλό τούλι και τον μέτρησα σε κούπες.
Για κάθε κούπα χυμό λοιπόν, χρησιμοποιώ 2 κουταλιές αλεύρι.
Κάθε κούπα είναι και μια κανονική μερίδα...
Για την ακρίβεια δηλαδή χρησιμοποιήσα:

Υλικά: (για 5 μερίδες)
5 κούπες μούστο
10 κουταλιές αλεύρι

καρύδια, κανέλα και σουσάμι για το πασπάλισμα

Εκτέλεση:
Αφού λοιπόν έχουμε κάνει την παραπάνω προεργασία, βάζουμε τον μούστο στη φωτιά να πάρει βράση, εκτός από ένα φλυτζάνι περίπου.
Σε ένα άλλο τηγάνι ή κατσαρολάκι βάζουμε το αλεύρι και το καβουρντίζουμε ελαφρά να πάρει λίγο χρώμα, όχι πολύ και καεί...
Το κατεβάζουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε το μούστο που κρατήσαμε ανακατεύοντας γρήγορα γρήγορα μη σβολιάσει.
Αφού τον διαλύσουμε καλά, τον ρίχνουμε στον υπόλοιπο μούστο που βράζει ανακατεύοντας συνέχεια μέχρι να γίνει διάφανη η μουσταλευριά και σχεδόν να πήξει. (όχι τελείως, πήζει και μετά, ενώ κρυώνει)
Την μοιράζουμε σε μπωλάκια και πασπαλίζουμε με τριμμένα καρύδια, κανέλα και αν μας αρέσει και σουσάμι.
Την αφήνουμε να κρυώσει και... την απολαμβάνουμε!!!

Να πω εδώ πως μερικές φορές μπορεί να σβολιάσει. ( το έχω πάθει)
Μη φοβηθείτε καθόλου και προς Θεού, μην την πετάξετε.
Βάλτε την κανονικά στη φωτιά να βράζει και αντί να την ανακατεύετε με το σύρμα, χτυπάτε τη με την ηλεκτρική ράβδο (mini pimer) μέχρι να λιώσουν τα σβολάκια, εγγυημένο αποτέλεσμα...
Μετά συνεχίστε κανονικά με το σύρμα μέχρι να πήξει.

Καλό απόγευμα σε όλους λοιπόν και να έχουμε μια γλυκειά εβδομάδα!!!

Εύκολα mini cakes με σταφύλια

Τέλος τα ψέματα λοιπόν...
Από αύριο όλοι, μικροί μεγάλοι, γυρίζουν στις θέσεις τους. Άλλοι στις δουλειές και άλλοι στα θρανία.
Εύχομαι καλή σχολική χρονιά λοιπόν σε όλους τους μαθητές, μικρούς και μεγάλους και να περάσουμε έναν δημιουργικό και ευχάριστο χειμώνα.

Για να ξεκινήσει λοιπόν γλυκά η χρονιά, έφτιαξα λίγα κεκάκια με ένα απ' τα πιο αγαπημένα φρούτα της εποχής... τα σταφύλια.

Βγήκαν τόσο νόστιμα, που πραγματικά δεν το περίμενα ούτε εγώ...

Τα έβαλα στις υποδοχές που είναι για ατομικές τάρτες γιατί ήθελα να μη γίνουν πολύ μεγάλα και να μη μοιάζουν με μάφινς.
Μοιάζουν δηλαδή στην εμφάνιση με τάρτες αλλά είναι αφράτα και ζουμερά σαν κέικ με φρούτα.
Πάμε για τη συνταγή λοιπόν, η οποία είναι τόσο εύκολη και νόστιμη, που πιστέψτε με, θα τη λατρέψετε...

Υλικά:
1 γιαούρτι total 2%
1 αυγό
1/2 φλυτζάνι λάδι (ότι σας αρέσει, εγώ προτιμώ ελαιόλαδο)
1/2 φλυτζάνι γάλα
3/4 του φλυτζανιού ζάχαρη
1 κουταλάκι υγρή βανίλια
2 γεμάτα κουταλάκια μαρμελάδα (εγώ έβαλα βερύκοκο)
2 φλυτζάνια αλεύρι που φουσκώνει μόνο του

διάφορα σταφύλια χωρίς κουκούτσια

Εκτέλεση:
Βάζουμε όλα τα υλικά σε ένα μπωλ, εκτός από τα σταφύλια και τα ανακατεύουμε καλά με ένα κουτάλι να γίνει ένα πηχτό μείγμα κέικ.

Το μοιράζουμε σε λαδωμένες και αλευρωμένες φόρμες (εγώ έβγαλα 9 στις φορμίτσες της τάρτας) και προσθέτουμε από πάνω τα σταφύλια, αφού πρώτα ζουπίξουμε ελαφρά την καθε ρόγα με τα χέρια μας να σπάσει.

Τα πατάμε ελαφρά, να μπουν οι μισές μέσα στη ζύμη και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180 βαθμούς, περίπου μισή ώρα, ανάλογα το φούρνο.

Αφήνουμε λίγο να σταθούν και τα βγάζουμε από τις φόρμες να κρυώσουν.

Αν θέλουμε, πριν σερβίρουμε, πασπαλίζουμε με λίγη άχνη ζάχαρη...

Καλό Κυριακάτικο απόγευμα και καλή σχολική χρονιά στα παιδάκια μας!!!

Γλυκό Σταφύλι

Για να μαζευόμαστε σιγά σιγά... Έχει αδειάσει η blogo-γειτονιά βρε παιδιά...
Εμείς πάντως μαζευτήκαμε και "προσπαθούμε" να προσαρμοστούμε ακόμα, αλλά όσο κάνει ζέστη δεν το βλέπω...
Πάντως στην κουζίνα, δειλά δειλά ξαναμπαίνουμε.
Αυτή τη φορά αιτία ήταν ένας φίλος που μας έφερε ωραιότατη σπιτική σταφίδα για να φτιάξουμε γλυκό του κουταλιού. Βέβαια δεν βγήκε πολύ, γιατί το σταφύλι ήταν τόοοοσο νόστιμο, που τα παιδιά μου το έφαγαν έτσι... Περίσσεψε μόνο 1 κιλό, για την ακρίβεια 1100 γραμμάρια και έτσι έφτιαξα μόνο αυτό. Βγήκαν αυτά τα τρία βαζάκια που βλέπετε στη φωτογραφία... καλά, άντε και λίγο ακόμα που βούτηξαν τα παιδιά πριν κρυώσει και μπει στα βάζα, έτσι για δοκιμή...
Όλα τα πιατάκια και τα κουταλάκια του γλυκού, τα έβγαλαν άπλυτα μέσα σε μισή ώρα. Κάθε λίγο και λιγάκι πήγαιναν στην κατσαρόλα να δουν "αν κρύωσε"... Ξετρελάθηκαν λέμε...

Η συνταγή λίγο πολύ γνωστή, με μικρές διαφορές... Έτσι, για την ιστορία που λένε, την αναφέρω.

Υλικά:
1100 - 1200 γραμ. σταφύλι (σταφίδα)
1 κιλό ζάχαρη
2 φλυτζάνια νερό
χυμό ενός μεγάλου λεμονιού
2 γεμάτες κουταλιές γλυκόζη

Εκτέλεση:
Καθαρίζουμε το σταφύλι από τα κοτσάνια και το πλένουμε καλά.
Το βάζουμε για λίγο να σταθεί με το χυμό του λεμονιού σε ένα μπωλ και ταυτόχρονα φτιάχνουμε το σιρόπι. (Το νερό με τη ζάχαρη)
Το βράζουμε σε χαμηλή φωτιά 5 με 10 λεπτά και ρίχνουμε το σταφύλι με το χυμό.
Το αφήνουμε να βράσει ξανά 5 λεπτά, το σβήνουμε και το αφήνουμε να σταθεί όλο το βράδυ.
Την άλλη μέρα το ξαναβράζουμε 5 - 10 λεπτά, το αφήνουμε να κρυώσει και την τρίτη φορά το βράζουμε μέχρι να δέσει.
Όταν είναι σχεδόν έτοιμο προσθέτουμε και τη γλυκόζη.
Το μοιράζουμε σε αποστειρωμένα βάζα και μπορούμε να το διατηρήσουμε έναν ολόκληρο χρόνο, αν προλάβει...

Συνοδεύει υπέροχα το στραγγιστό γιαούρτι ή το παγωτό...
Κατά τη γνώμη μου, το σταφύλι και το κυδώνι είναι τα πιο κατάλληλα γλυκά γι' αυτή τη δουλειά. Δοκιμάστε τα και θα με θυμηθείτε.
Α, και ένα ποτήρι πολύυυυυυυ παγωμένο νερό, έτσι για να δροσιστούμε λιγάκι...

Καλό μεσημέρι!!!